افسردگی، از جمله بیماری‌هایی است که در زنان و مردان بروز متفاوتی دارد. سندرم‌های افسردگی، مانند افسردگی بعد از زایمان و افسردگی دوران یائسگی، ویژه زنان هستند و معمولا در زنان به صورت افسردگی ماژور تظاهر می‌کنند. به علاوه، مطالعات نشان داده‌اند زنان مستعد ابتلا به سندرم‌های آتیپیک افسردگی هستند. برخی تحقیقات نشان داده‌اند پاسخ‌دهی زنان در مقایسه با مردان به مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین بهتر است در حالی که مردان به ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای پاسخ‌دهی مطلوب‌تری دارند. موارد دیگری مانند فارماکوکینتیک دارو، آثار آن روی تراکم استخوانی و تداخلات دارویی در زنان بیشتر از مردان است. درک صحیح‌تر از علت‌شناسی، تظاهرات بالینی و درمان‌های ویژه افسردگی در زنان، به درمان موفق‌تر آنان منتهی خواهد شد. علل مختلف شیوع بیشتر افسردگی در زنان بررسی شده‌اند. تغییرات سطح هورمونی و نقش آنها در افسردگی شاید دلیل اصلی تفاوت قابل‌توجه شیوع اختلالات خلقی در زنان باشد. البته، استروژن را می‌توان در این مورد مقصر شناخت. استروژن در تنظیم ساخت و برداشت ترانسمیترها، تعداد گیرنده‌ها و عملکرد آنها نقش دارد. بدین طریق سروتونین و احتمالا نوراپی‌نفرین، 2 مورد از 3 نوروترانسمیتر اصلی درگیر در درمان افسردگی را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند. تغییرات در فعالیت استروژنیک در زنان ممکن است به اختلال در این سیستم‌ها منتهی شود. این وضعیت به ویژه می‌تواند شیوع بیشتر افسردگی در زنان را توضیح دهد. به هر حال، درک قطعی از علل دخالت جنسیت در افسردگی وجود ندارد. بیشتر به‌نظر می‌رسد ترکیبی از عوامل مختلف هورمونی و نورولوژیک کنار عوامل رفتاری و اجتماعی مطرح‌اند.

ادامه مطلب